"برای جستجو در اشعار عطار کليک کنيد"

عطار

فریدالدین ابوحامد محمد عطار نیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سده ششم و آغاز سده هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است.

  منطق الطیر ( فی توحید باری تعالی جل و علا - حکایت ابوسعید مهنه با قایمی که شوخ بر بازوی او می آورد )

  الهی نامه ( بسم الله الرحمن الرحیم - فی نعت النبی صلی اللله علیه و آله و صحبه و سلم )

  بلبل نامه ( بسم الله الرحمن الرحیم - در مناجات باری تعالی )

  خسرونامه ( بسم الله الرحمن الرحیم - در خاتمت کتاب گوید )

  سی فصل ( 28 بخش )

  بیان الارشاد ( بسم الله الرحمن الرحیم - تاریخ نظم کتاب )

  بی سرنامه ( 7 بخش )

  مظهر ( بسم الله الرحمن الرحیم - در اشاره بتالیفات خود و عدد ابیان آنها فرماید )

  فتوت نامه