"برای جستجو در اشعار فخرالدين عراقی کليک کنيد"

فخرالدین عراقی

شیخ فخرالدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازه ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج کرد. بعدها به عربستان و سپس به قونیه رفت و به خدمت مولانا رسید و مصاحب و معاشر او شد. وی درسال ۶۸۶یا ۶۸۸ هجری قمری درحدود سن هشتاد سالگی در دمشق وفات یافت. از آثار او می‌توان علاوه بردیوان اشعار به مثنوی عشاق‌نامه و کتاب لمعات اشاره کرد.

دیوان اشعار :

  قصاید ( 26 قصیده )

  رباعیات ( 164 رباعی )

  مقطعات ( 9 قطعه )

  ترجیعات ( 4 ترجیع بند )

  ترکیبات ( 3 ترکیب بند )

عشاق نامه :

  آغاز کتاب ( سرآغاز - اندر ابتدای کتاب )

  فصل اول ( سرآغاز - مثنوی )

  فصل دوم ( سرآغاز - مثنوی )

  فصل سوم و چهارم ( سرآغاز - حکایت ۲ )

  فصل پنجم ( سرآغاز - مثنوی )

  فصل ششم ( سرآغاز - حکایت )

  فصل هفتم ( سرآغاز - حکایت )

  فصل هشتم ( سرآغاز - مثنوی )

  فصل نهم ( سرآغاز - مثنوی )

  فصل دهم ( سرآغاز - حکایت ماضیه )

  خاتمه الکتاب ( سرآغاز - مثنوی )