کنون که  راز  کبودی  ز پرده های  غروب

 گرفته  تنگ  ترم  از پیامک  شه گو

 به تک  سبز تو ، چونان عَشقّه  می پیچم

که عطر  باده ی  نابیم  در خیال  سبو.