چادر سیاه غم

شاعر : رزیتا نعمتی

ای آن که لحظه لحظه کنار تو زیستم!
امشب، چهل شب است برایت گریستم

امشب چهل شب است که آب از گلوی من
پایین نرفته، بغض عطشناک کیستم؟

بنشان به تل زینبیه، طاقت مرا
من زینبم؛ نمی‏شود آخر نایستم

آن جاده را مگو به چه حالی گذشتم و
دل کندم از تو؛ آمدم ای هست و نیستم!

من، چادر سیاه غمم، دور تکیه‏ات
جز ذکر یا حسین تو، تکرار چیستم؟

این اربعین هم از پی آن اربعین گذشت
چشمان صد حسینیه‏ات را گریستم