وصل پنهان

شاعر : امیرعلی مطلوبی

زنـبـقـی بـودم بـه صـحـــرایـــی، کـبود
نـــــاز ِ آب آمــــــد ،مــــــرا دریـــــا ربـود

طـرح ِ آبـــــــی زد کبودی جـــان گـرفت
واژه ها خورشـید شد چشمم گــُشود

شـبـنمـی افـتـاد و صِلصالم گـداخت
خــاک ِ یک گــُلدان عـشقم در سـجود

شمـس ِ معنا شد،زدم دف در سـماع
رقـص عاشـق می کِـشد دل را به بود

مستـی ام آغــاز شد چـون جام ِ مـِی
آشـنا شـد عقل خـاک از لـعــل ِ ســود

جـــز طریقت نیست، افـشـا مـی کـنم
بـا تـجــلـّی مست میشـد تـــار و پـــود

تـاک ِ ایـمـان شـد سـرشکم روز وصـل
هــر دو نوشیدیم جـــامـــی بـا سـُـرود

مستی ات بیش از شمارش،ای امیـر
شـاد بـاش از وصـل پـنـــهان در وجــود