پنجره را باز کنم باز تر

شاعر : سید حکیم بینش

پنجره را باز کنم باز تر
می رود از کوچه کسی ناز تر

در قدمش کوچه به رقص آمده
در قدمش معرکه طناز تر

عطر تنش می وزد اینجا اتاق
پر شده از او شده پر راز تر

کاش شود با نظرش این غزل
چون غزل خواجۀ شیراز تر

باز دلم تازه شود در هواش
پنجره را باز کنم باز تر