دوبیتی

شاعر : مهدی کاظم زاده

تو می گفتی که هستی تا همیشه
تو می گفتی که هیچکی من نمیشه
چه دنیای عجیبی هست حالا
طبر در دست تو از من یه ریشه

**************************

دلی که میشکنه آهش بلنده
می ره تو آسمون ها چون پرنده
زیادش میره درد و غصه هاشو
خدا پیشش میاد از دل می خنده