شیرین

شاعر : فریبا نکویی

شیرین! تو جانی
شیرین فرشته ی زمینی
تو روح دانه های نرم باران
که مستی بخشدش بر جان شیدا
مخملین گلبرگهای قرمز رز
بهشتی رز، خاک منزل
درخشان نیلوفر مرداب
پرنده در قفس
آه…
اینک بشنو این راز
قفس اما باشدش در…
خاک خاموش
آب راکد
آسمان بالا و بالاتر…
پرنده بایدش پرواز
پرنده شایدش اوج