اختر اقبال من یکدم مرا یاری نکرد

شاعر : فیض الله نکویی

اختر اقبال من یکدم مرا یاری نکرد
بخت خواب آلود هم یک لحظه بیداری نکرد

من که در عهد و وفای عشق او کوشیده ام
در شگفتم از چه آن دلبر وفاداری نکرد

خانه ی دل گشت ویران از غمش اما دریغ
این خراب آباد را یک چند معماری نکرد

دیدمش مستانه می خندید در بزم رقیب
چشم گریانم زغفلت خویشتن داری نکرد

از دل فرزانه حیرانم که چون دیوانگان
از چه در بند غمش افتاد و هشیاری نکرد

چند می نالی «نکویی»زآن کمان ابرو که او
در هجوم درد ها ترک دل آزاری نکرد