زلال شوق

شاعر : امیرعلی مطلوبی

چـشـمـهـایـم را بـبـخش
مات و مبهوتند اگر،در جا ببخش
اشـکــها تصـــویـر ِ نازت را بـــه تاری میکـشند؟
شوق را باعث بدان،جانا،ببخش
نـازنـیــن بیـنــا،بـبـخــش
♥
♥
جـای ِ مـن بـــودی اگـــــر
میچشیدی طعم ِ شادی از خبر
شوق ِ دیدن حجم ِ اشکت می برد تا اوج ِ پلک
رازهـا بـر گـونـه جـاری تا ســحر
شب گذشت از چشم تر