همه باغ عدنم

شاعر : ایوب محمودی

چیست بر من تو بگــــو غایت این آمدنم؟
دل پی رفتن از این غایت دنیــــــا زدنم؟

وای از این دست تـو افسرده و تنها شده ام
وه که افتاده غمــــــــی از غم تو بر بدنم

گوش کن ناله مـــــــرغ چمنی سرگشته
مــــــرغ سرگشته این باغ سراسر چمنم

تنم از فلسفه عشق تو می سوخت که من
جامه‌ی علــــم برافکندم از این رختِ تنم

ذهن بیـــــــدادگر ما همه از فلسفه گفت
بی شک آشفته ترین فلـــسفه ذهن، منم

اگر عاشــــق نشوم مردن من به که حیات
دوزخـم کو؟ چو تــو بینم همه باغ عدنم!

مانـــــیا چنگ بر آن زلف، تو امروز مزن
تا که من چـنگ بر آن زلف تو فـردا نزنم