شانه هایت

شاعر : شهریار شفیعی

بالش و تخت خودم را ترجیح می دهم

شانه هایت

مثل بالش های مسافرخانه است

آغوشت هم مثل تخت هایشان

خوب می دانم

سرهای زیادی را تکیه گاه

اندام های زیادی را بستر بوده اند

اما دلم

بیچاره دلم

قفل کردمش

کلید اش را پرت کردم به جای دور

ورود هر کسی حتا شبیه تو

اکیدا ممنوع .