شب را دوست دارم

شاعر : شهریار شفیعی

شب را دوست دارم

در تاریکی اش

چهره ها مشخص نیست

هر لحظه این امید در دلم ریشه می زند

که آمده ای و من ندیده ام

کلافه ام از پت پت ِ این فانوس

بیا و خاموشش کن

شاید

عادت تاریکی چشمهایم

موجّه شود .