طایر خیال

شاعر : پروانه زینلی

در اوج لحظه های
غم الوده ی دلم
پرواز می کنند
طایران پربسته ی خیال
و مسافران سرزمین های دور
انجا که بلبلان مست
بر شاخسار ذهن
سر می دهند نغمه ی شادمانی را
و شکوفه های خندان
سر مست از اواز بلبلان
با نسیم نوازشگر بهار
بر اندام شاخسار
همه تن رفص می شوند
انجا که عطر دل انگیز یاد تو
به تمنای
دل حسرت کشیده ام
محبوس این مشام
فرودای ای طایر خیال
عاجزند
شانه های ناتوان من
ز تحمل این بار عاطفه
بنشین
پرنده ی بشکسته بال من
کین درد بی امان
بربود
پر پرواز ذهن را
بنشین و دانه گیر
به منقار کوچکت
که در اسمان حغیغت
یکی بود
نامش،یکی خدای محبت
خدای دل…