احوال پریشانی

شاعر : مسعود مسجدی

هــــــــــزاران حرف نــاگفته درون سینــــــه ام دارم
هزاران درد و غم در دل کــه از این غصه می بارم

هزاران اشک در چشمم روان است از غــــم دوری
فــــــراقش آتشی انــــــداخت بـــر جـــــــان گرفتارم

گرفتارم به دردی کـــه دوایی غیر مُـــــــردن نیست
نه درمــــان دارد این دردم نه طاقت ایـــن دل زارم

غــم دوری از آن مـــه رو پریشان خـــــاطرم کرده
از این آشفته حـــالی هــــر سحر تـــــا صبح بیدارم

نه رویی بــــر من ِ مسکین کنـــد شاهنشه خوبــــان
نه انـــگشت اشـــــارت از بـــــرای جـــــان بیمارم

نمی خوانم مــــن آن دلبنــــد را آرام جــــان خــــود
کــــه هــــردم بـُـــرده آرام مـــرا چشمـــــان دلدارم

فراق دوست بـــُـــرده دین و دنیا ،صبر و عقلـــم را
نه عقلی مــــــانده نه صبری بـــــرای دیـــــدن یارم

اگــر مجنون غم دوری لیـلی می خـــورد پاک است
فقـــــط او در ره لیـلی دهـــــد جان، مــــن گنهکارم

گنه کــــم کـن تو ساعی غـم ز دل بیرون رود آخــر
به پایـــــان می رسد دوری و مـن بی تـــاب دیدارم