هفت میلیارد انسان

شاعر : آرزو حاجی خانی

تواز کوه بالا می رفتی
وتعریق بوسه ها
برکف پوش صخره ها
داشت” دریای من “رامی ساخت
بادبادکهاباهجوم تاریخی به سمت تو
فرفره ها
وارونه براحساسم
بادراازخانه ی همیشگی اش
می برد
دنیا
انگارمی خواست
تجسم خیالات تورا
“آرزو”دارتر
تصویرکند
تامن از تاریکخانه ی عشقی پیچیده
خورشیدرابه کفشهایش برسانم
توهنوزهم زودتراز خورشید
درمداربازوهایم مستقرمی شوی
امامن در کوهستانی دفن شدم
که در”انصافِ”۷میلیاردانسان
دارداکران می شود.