بیست

شاعر : محمدمحسن خادم پور

مثلِ نقاشی وُ مشقِ دیروز

که مُعلم پَس زد

کاغذِ باطله هستم امروز

ترسِ بی حوصله گشتم ایدوست

روی دوشم یک کوست

دفترم قصه ی خط خورده نگاهم خسته

باورِ نبضِ کتابم بسته

چه بگویم فردا

به معلم آیا

آنچه آموخته ام یادم نیست

هرچه اندوخته بودم به فریب

نخ نما گشته عجیب

حاصلِ غم باقیست

صفرِ من کو تا بیست