باید فراموشت کنم
باید فراموشم کنی
باید بشم پروانه و
با شمع خاموشم کنی

شاید بسوزیم امشبو
از روز روشن تر بشیم
شاید بمیریم بی همو
با هم خاکستر بشیم

ای نطفه ی تبدار ِ عشق
ما عاشق ِ عاشق شدیم
کو تا تماشامون کنی
ما بالغ ِ بالغ شدیم

کو چشم ِ بیداری ِ مرگ
ما زنده ایم با عشق ِ هم
باید بمیره خواب ِ ما
باید بریم از یاد ِ غم

ما انتخاب ِ هم شدیم
با حکم عشق انکار ِ دین
آدم هوادارش نبود
حوا که اومد رو زمین

حقش نبود قلبای ما
سهم ِ جدایی شه ولی
ما درس ِ حسرت میخونیم
پشت ِ یه میزو صندلی

شاگرد ِ این دنیا شدیم
استاد جبر ِ سرنوشت
باید فراموشم کنی
اینجا کلاسه نه بهشت

باید فراموشت کنم
من زنترم از هر زنی
تا قبل ِ مردن مرد ِ من
باید ازم دل بکنی