زلال همسفر

شاعر : امیرعلی مطلوبی

هم نظر

می روی بی خبر؟

پس چه شد عهد ِ ماندن به صبر؟

گــــر بـُـریـــدی بــگــــو تــا بــبــنــدم کـمــــر

تــا کـجـــا می روی؟ بـــا هـمـیـم؟

با توام،همسـفر

تا به سر

هم سرشت

هر چه زیبــا و زشت

گــــر بـبـیـنـم قـبـــولـش کـُنـم

بــا تــوام، تـــا جـهـنــّم وَ یــا تــا بـهـشـــت

هر مکان با تو رفتن خوش است

دیر و مسجد،کنشت

خاک و خشت