آرزو
عشق موهبتی است
که میان تلنگر یک نگاه نطفه می بندد
و زندگی
جوشش نهریست که از روشنای چشمة عشق
تا همیشه جاریست.
نیلوفرهای حاشیة رود
خوابهای معصومانة ستاره گانند
که با بلوغ خورشید به تاراج می روند،
و شبنم
اشک حزن آلود پایان همآغوشی
ماهتاب و آیینه است،
پاییز
زیباترین مصرع شعر طبیعت،
و سرو
غرور کوچک کوه را به سخره می گیرد.
آرزو
عاشقانه ترین تعبیر
هجرت فصول دلتنگی هاست
در واحة شادی،
و بر بستر ابر
دختر باران در تب رسیدن
به یاسِ باغچه
خواب های آشفته می بیند.
+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۲/۰۴/۲۱ ساعت 15:42 توسط محمد مرفه
|
گاهی گمــان نمـی کنـی و مـی شـود