به مناسبت پایان ماه رمضان 

شاعر : محمدتقی عزیزیان 

چون خلیلی که سر بت، تبرش جا مانده ست
رفته ماه رمضان و اثرش جا مانده ست 

گرمی لحظه ی افطار و نوای قرآن
آه صبح و نفحات سحرش جا مانده است 

می نشینم در این قلعه که شاید وا شد
تکه های دل من پشت درش جا مانده ست 

آمده جنگ شیاطین و دوباره رفته ست
بیرق و خود و سپاه و سپرش جا مانده ست 

عطر اوقات و نسیم برکاتش باقی است
چون خلیلی که سر بت، تبرش جا مانده ست