یک نامه و یک بوسه

شاعر : علی حاتمیان

جا گذاشتی یک نامه و یک بوسه

کنار جانمازم در اتاق

کنار دلتنگی های هر روزم برای نبودنت

کنار ادکلن و کراوات و ساعت یادگاریت...

صدایت اینجاست هنوز؛

که میشنوم و آرام می شوم

و میشنوم و طغیان می کنم...

مرورت میکنم در نامه

که باز هم می گویی: برمیگردمت...

و من به اندازه یک بچه خوشحالم

و من به اندازه یک بچه غم دارم...

صدایت میکنم و جواب نمی دهد

صدایی که پرکشید و مرا جا گذاشت...

دوباره مرورت میکنم در نامه

که باز هم بگویی: برمیگردمت

که آرام بگیرمت در آغوش

کنار جانماز پهن شده در اتاق

کنار دلتنگی های هر روزم برای تو

کنار یک دنیا راز و نیاز بعد از نماز.