زیبارو

شاعر : بهاء الدین داودپور

از عنبرین زلف وپیچش گیسو
خود سخن کم گو
گلعذار دلبرشهر زیبارو
مرمرین سینه عشوه گر مه رو
فتنه گر مست وپر جفا تندخو
ساغرش پر خون وحشی وپر رو
چشم شهلا وخال لب هندو
ساق سیمین پوست هم امید از او
یک دل تنها ساده بی پروا
در طلسم عشق در کمند او
سبزه است رویش نافه اش خوشبو
آن غزال ...آهو
از وفا ومهر هرگزش نی جو
ای خدا مهر وعاطفت ده او
عمر ما طی شد چشم من کم سو
ای امید جان ای گل خوشبو