قصیده شماره ۲۷۹
چند گردی گرد این بیچارگان؟
بیکسان را جوئی از بس بیکسی!
تا توانستی ربودی چون عقاب
چون شدی عاجز گرفتی کر گسی
فاسقی بودی به وقت دست رس
پارسا گشتی کنون از مفلسی
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۰/۰۴/۲۱ ساعت 15:29 توسط محمد مرفه
|
گاهی گمــان نمـی کنـی و مـی شـود