"برای جستجو در اشعار هاتف اصفهانی کليک کنيد"

هاتف اصفهانی

سید احمد حسینی متخلص به هاتف از شاعران قرن دوازدهم و دوران زندیه و افشاریه است. وی درنیمه اول قرن دوازدهم هجری در شهر اصفهان متولد شد. اصلیت وی از اردوباد آذربایجان بوده است. وی در زادگاهش به کسب علوم متداول خاصه طب و حکمت پرداخت و با آذر بیگدلی و صباحی بیدگلی و رفیق اصفهانی معاصر و معاشر بود که همگی آنان از شاگردان میر سید علی مشتاق اصفهانی بوده‌اند. هاتف سرانجام در قم درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد. بعضى از تذکرهها فوتش را در کاشان و مدفنش را در قم مىدانند. دیوان او مرکب از قصاید و غزلیات و مقطعات و رباعیات است. ترجیع بند معروف وی که داراى پنج بند و در موضوع وحدت وجود است هاتف را به حریم استادان بزرگ نزدیک می‌کند.

  غزلیات ( 90 غزل )

  قصاید ( 8 قصیده )

  مقطعات ( 9 قطعه )

  مطایبات ( 2 مطایبه )

  ماده تاریخ ها ( 45 شعر )

  رباعیات ( 36 رباعی )

  اشعار عربی ( 3 شعر )

  ترجیع بند - که یکی هست و هیچ نیست جز او