دوبیتی 

شاعر : اصغر رضامند 

ای درد ِ بی درمـان مـن
ای مـاه پـر تابـان من 

من بی تونالان تا به کی
ای مـاه پر تابـان ِ من 

*** 

تـمـام مــا ســوای خـود
فـدا کنـم بـه راهِ او 

که من خوشم به عاشقی
بـنــالـم از نـگـاه او 

*** 

نیست جانـا دردِ عاشـق را دوا
نوش دارو گشتـه زهـر از بهر ما 

خاک برسرشدکجایید عاشقان
عشق هابازیچه شـددرشهر ما   

*** 

خــدا بـه روز ، اوّ لـِیــن
وصـال مان، مـگـر نـوشـت 

مـرا بـه بـنـدِ،عـاشقی
چنـیـن کشیـده،سرنوشت 

*** 

دلا بـه سـوزِ عـاشـقـان
قـسم مـرا ، زِخـود مـران 

کـه من گـدای ِکـویِ تم
مـرا بـه وصـلِ خود بـخوان